تاریخچه اهدای گل در سراسر جهان

با این حال، برخلاف اسپانیایی‌ها، آلمانی‌ها بر سطح بیشتری از سخاوت پافشاری می‌کنند: صرف دعوت شدن به خانه، هم ارزش یک بطری شراب برای میزبان و هم گل برای شریک زندگی او دارد. در چنین شرایطی، رزهای چای و رزهای زرد مورد علاقه هستند (به غیر از قرمزها – مانند آمریکا، آنها نشانگر عاشقانه های عمیق هستند)، که مانند تمام هدایای گل در آلمان، قبل از تحویل دادن به دسته گل باید از بسته بندی جدا شوند. یک گیرنده



منبع

آلمان
همانطور که در اسپانیا، تعداد گل هایی که به یک آلمانی هدیه داده می شود، به اندازه تازگی گل ها مهم است و به همین دلایل. (فراتر از خرافات، سنت‌های گل‌کاری در برخی مناطق اروپای مرکزی، از جمله آلمان، اصرار دارند که تعداد گل‌ها آسان‌تر تنظیم می‌شوند. این ادعا بر این واقعیت استوار است که در بسیاری از شکوفه‌های محبوب فقط تعداد نابرابر گلبرگ رشد می‌کند.)

ژاپن
بیشتر در شرق، سنت ساخت زیارتگاه های گل در دوره آسوکا در ژاپن احیا شد، عصری که تغییرات بزرگ هنری، سیاسی و اجتماعی بود. اما در اینجا شکل یک هنر ملی در هر زمان و هر طبقه ای به خود گرفت که به کادو یا «راه گل ها» معروف است.

برای اطلاعات بیشتر:
1-800-FLOWERS.COM
www.1800flowers.com

در طول قرن بعد، این سنت از سلطنت به دهقانان گسترش یافت، و تا به امروز، هر روز اول ماه مه در فرانسه، فروشندگان گل در خیابان‌ها می‌روند و نیلوفرهای دره را به رهگذران از همه طبقات می‌فروشند – با قیمت‌های معاف از مالیات، به دستور دولت! افسانه ها می گویند که هر کسی که در این روز یک زنبق با 13 شکوفه را خریداری کند یا دریافت کند، در فصل آینده با رونق جدی روبرو خواهد شد.

یونان
شیفتگی انسان به گل‌ها را می‌توان در سنت‌های معنوی یونانیان باستان جستجو کرد، که لیسی می‌گوید: «از گل‌ها به عنوان وسیله‌ای برای قصه‌گویی استفاده می‌کردند…[in a] اسطوره‌شناسی که مملو از ارجاع به گل‌های معینی است که معرف خدایان و الهه‌های خاص هستند.» علیرغم احترام به گل‌ها به عنوان نشانه‌هایی از برترین خدایان، بزرگ‌ترین فیلسوفان عصر نیز از روند شکوفایی و پژمردگی هر گل به‌عنوان یک امر یاد کردند. یادآوری مستقیم و همیشه حاضر از جانب خدایان در مورد کوتاهی زندگی همه انسان ها.

صحنه ای از نمایشگاه بین المللی گل و باغ ملبورن. (عکس توسط Chris Phutully با مجوز CC BY-ND 2.0)

روسیه
زبان فلوریوگرافی نیز در روسیه وجود دارد که از کشورهای اروپای غربی پذیرفته شده است. یک سنت منحصربه‌فرد روسی، گل‌هایی با رنگ‌های روشن‌تر را نماینده شدت یک احساس می‌داند. به عنوان مثال، در شرایط رمانتیک، گل رز سفید به عنوان هدیه برای اولین بار، رز صورتی مناسب برای مراحل اولیه رابطه، و رز قرمز تیره برای عشق سر به پا داده می شود. یکی از موارد استثنا، گلهایی با هر رنگ زرد است، زیرا اینها نشان دهنده دروغ، غم و اندوه و اشاره به نزدیک شدن به جدایی هستند (همانطور که در آهنگ پاپ معروف روسی “لاله های زرد” توضیح داده شده است).


گروهی از دانش‌آموزان روسی برای روز معلم گل حمل می‌کنند.

استرالیا
در حالی که در روز پدر در ایالات متحده معمولاً ابزارهای بیشتری نسبت به شکوفه ها وجود دارد، پدران استرالیایی از دوران اولیه بومیان این قاره، زمانی که مسئولیت اصلی پدر آموزش مهارت های بقا به فرزندانش بود، در روز خاص خود گل دریافت می کردند. در Outback وحشی، این می تواند به یک کار سخت تبدیل شود، بنابراین، به رسمیت شناختن شجاعت آنها، گل ها به عنوان هدیه ای ملایم برای قدردانی از سوی کودکانی که پدر به دنبال محافظت از معصومیت آنها بود، تلقی می شد.

اسپانیا
هدیه دادن گل در اسپانیا به عنوان یک حرکت جدی تلقی می شود و به گفته لیسی، هدایایی با گلبرگ “باید به طور خاص و فقط برای موقعیت های خاص ارسال شود.” او خاطرنشان می کند که علاوه بر عروسی ها، تشییع جنازه و تعطیلات بزرگ، گل ها را می توان به عنوان قدردانی از مهمان نوازی ارسال کرد و می افزاید: «گیاهان گلدانی اغلب بعد از مهمانی های شام فرستاده می شوند، اما هرگز گل های داوودی، رز قرمز، گل محمدی و نیلوفرهای سفید را نمی فرستند. گل ها مرگ را نشان می دهند.» مطمئن‌ترین شرط‌ها شامل سوسن‌ها و زنگ‌های آبی اسپانیایی است – که هر دو فاقد معنای عاطفی بزرگ در نظر گرفته می‌شوند – اما به یاد داشته باشید که ساقه‌های خود را بشمارید: سنت اسپانیایی می‌گوید که گل‌ها را فقط باید به تعداد فرد (به‌جز 13 بدشانس)، به‌عنوان دسته‌های زوج داده شود. باید به عنوان هدایای تدفین ذخیره شوند.

از میان تمام شکوه و جلال طبیعت – از حیوانات و پرندگان جذاب آن گرفته تا مناظر خیره کننده غروب خورشید و زندگی رنگارنگ آن در کف اقیانوس – عناصر کمی به اندازه گل ها فوری، شخصی و در دسترس هستند. از بینایی و بو گرفته تا بافت و در برخی موارد حتی طعم، گلها یک تجربه حسی کاملا طبیعی را ارائه می دهند که شبیه هیچ چیز دیگری نیست. و با وجود بیش از 400000 گونه شناخته شده گیاهان گلدار، جای تعجب نیست که قرن هاست که انسان ها به جمع آوری، مطالعه و هدیه گل به یکدیگر می پردازند.

چین
تقریباً در تمام قدیمی‌ترین شعرها، ضرب‌المثل‌ها و آثار هنری فرهنگ چین از گل‌های معروف به «چهار جنتلمن» – ارکیده، شکوفه آلو، بامبو و گل داوودی – برای نشان دادن ویژگی‌های درستکاری، پاکی، فروتنی و استقامت استفاده می‌شود. اگرچه گل های داوودی هنوز بسیار مورد احترام هستند و نشان دهنده زندگی شرافتمندانه هستند، سنت ماندارین حکم می کند که هدیه دادن گل های داوودی به معلم یک عمل نامناسب و حتی عمدا توهین آمیز است. لیسی توصیه می کند در چنین شرایطی جایگزینی «آفتابگردان و گل میخک که می تواند نشان دهنده عشق و احترام به معلم باشد» راهی است.

مصر
مصریان باستان گل‌ها را نیز مقدس می‌دانستند و آنها را در مقبره‌های فراعنه به عنوان هدایایی قرار می‌دادند که تصور می‌شد ارواح شیطانی را از خود دور کنند و از آن‌ها در جشنواره‌هایی مانند «جشنواره زیبای اوپت» یازده روزه استفاده می‌کردند که به قدرت باروری رود نیل احترام می‌گذاشت. در این جشن جواهرات پیچیده گلی ساخته شده برای طبقه حاکم و گل آرایی های سر به فلک کشیده با نشان نیلوفر آبی باارزش کشور که بر روی محراب های تشریفاتی در امتداد مسیری که دارای گلدسته های گل رز، خشخاش و سوسن آویزان بود، حمل می شد.

فراتر از همه دلایل و مناسبت های کلاسیک برای هدیه دادن (به عزاداران، بیماران، به عنوان نشانه های عاشقانه، برای تولدها و موفقیت های تحصیلی)، هدیه دادن گل در روسیه باید در تعطیلات ملی خاص، مانند روز معلم، روز دانش، و روز زن (میخک قرمز، نماد تعطیلات رسمی ملی، همیشه باید برای روزهایی مانند اینها رزرو شود). صرف نظر از مناسبت، گیاهان ریشه دار در گلدان، به جای گل های شاخه بریده، هدیه مناسب برای زنان مسن به عنوان نشانه های طولانی مدت زندگی محسوب می شوند.

لیسی توضیح می دهد: «در قرن هفتم، زمانی که محراب های گل ایجاد شد، هنر کادو یک شیوه زندگی بوده است. از نظر تاریخی، این بیشتر یک رشته مردانه بود، اما همه می‌توانند آن را در جامعه امروزی تمرین کنند.»

قدردانی استرالیا از گل‌ها در سراسر دوران استعماری خود به شکوفایی ادامه داده است و به طور کامل در طول نمایشگاه بین‌المللی گل و باغ ملبورن – بزرگترین جشنواره از این دست در تمام نیمکره جنوبی – که سال گذشته بیش از 100000 بازدیدکننده داشت، به نمایش گذاشته می‌شود.

انگلستان
در انگلستان عصر ویکتوریا (1837-1901)، جامعه‌ای که از شهروندان خود می‌خواست فضایی با آرامش و خونسردی دائمی داشته باشند، هدیه دادن گل به وسیله‌ای برای بیان احساسات شدید تبدیل شد که می‌توان آن را ناراحت‌کننده یا نقض آداب معاشرت دانست. با صدای بلند برای پیشبرد این هدف، شهروندانش فلوریوگرافی را توسعه دادند، هنر برقراری ارتباط با گل ها، شامل فرهنگ لغت های دقیق که معانی خاصی را در پس گونه ها، رنگ ها، آرایش ها و تعداد گل هایی که به گیرنده داده می شود، توضیح می دهد.

در ژاپن امروزی، قطعات کادو به ویژه هدایای خانه‌دار محبوب هستند، و همچنین وسیله‌ای رایج برای تقویت روحیه بیماران هستند (اگرچه هرگز در گلدان داده نمی‌شوند، مبادا بیماری گیرنده ریشه عمیق‌تری پیدا کند). حتی ساده‌ترین رویدادها، مانند بازگشت از تعطیلات به خانه، ارزش کادو را دارند: سنت ژاپنی هدیه دادن سوغاتی به دوستان و خانواده، معروف به “omiyage”، اغلب شامل گل‌های منطقه‌ای در چیدمان کادو می‌شود.

فلوریوگرافی به یک وسیله ارتباطی بسیار مفید بین افراد طبقات اجتماعی مختلف و هویت های شخصی تبدیل شد. در زمان اسکار وایلد، در لندن در دهه 1890، بسیاری از گل‌ها معنای خاصی پیدا کردند و پیام‌های «ناگفته» را منتقل کردند. [including] لیسی می‌گوید که اولین نمادهای جامعه دگرباشان جنسی است. یکی از قدیمی‌ترین آنها میخک سبز است که توسط مردی بر روی یقه می‌پوشد تا به دیگران نشان دهد که «به روی همجنس‌بازان باز هستند».

سنت چینی نیز هدیه دادن گل را به عنوان وسیله ای برای ایجاد نتایج واقعی در نظر می گیرد. به گفته لیسی، فرهنگ بر این باور است که “گل صد تومانی یا گل محمدی برای بزرگترها می تواند باعث خوشبختی شود و بامبو می تواند باعث موفقیت مالی دوستان شود.” دلایل پزشکی ملموس برای هدیه دادن نیز وجود دارد: گل هایی مانند پیچ ​​امین الدوله ژاپنی و گل بتکده از نظر تاریخی توسط عزیزان به عنوان داروهای گیاهی برای آنفولانزا و بیماری های سیستم گردش خون هدیه داده می شود.

جکی لیسی، طراح گل و مدیر آموزش موسسه گل شناسی در جکسون ویل، فلوریدا، می گوید: تمرین دادن گل به عنوان هدیه، راهی است که “برای ما صحبت کنیم وقتی هیچ کلمه ای برای انتقال احساس وجود ندارد.” پیام های دقیق پیشنهاد شده توسط هدایای گل خاص می تواند از فرهنگی به فرهنگ دیگر بسیار متفاوت باشد. با این حال، بنابراین برای افزایش تجربه بعدی خود در گل دادن – و برای جلوگیری از هرگونه ارتباط نادرست – 1800 گل از لیسی خواست تا در توضیح تاریخچه قدرت خاموش هدیه دادن گل کمک کند.

فرانسه
یکی از اولین شیوه‌های اختصاص معانی خاص به گل‌های خاص، زمانی آغاز شد که نیروهای سلطنتی فرانسه در اواسط دهه 1500 از ترکیه عبور کردند. پس از بازگشت به خانه از سفر خود، یک شوالیه بلندپایه به نام لوئی ژیرار یک زنبق دره را به شاه چارلز نهم هدیه داد و او این گل را نشانه خوش شانسی ترکی و نشانه بازگشت بهار توصیف کرد. شاه چارلز چنان به این گل علاقه داشت که به هر بانویی در دربار سلطنتی یک دسته گل کامل هدیه داد و تعطیلاتی را آغاز کرد که در نهایت به La Fête du Muguet (“جشن زنبق دره”) معروف شد.